"Since when has love ever looked for reasons, or evidence? Why would love bow to the reality of things, when it creates a reality of its own, so much more vivid, wherein everything resonates to the key of the heart?"
-Paul Murray, Skippy Dies(Source: quote-book)
"It is one of life’s tragedies when you meet someone that you know is meant to be, but due to unexpected circumstances and misunderstandings, becomes someone you knew. Or when you can walk right past someone that at one part of your life was a big part of your life, and how you used to be able to talk to them for hours about the little nothings in life, and now you can barely look at them, and all you have left is that aching feeling in your soul."
-(Source: wordsandlyrics)
"Not everything turns into what it’s supposed to be. And not everybody is supposed to just walk out of your life. Sometimes surprises and second chances do happen. And when they do, you better not be afraid to let them happen."
-(Source: wordsandlyrics)
All that hurts will only fade as the days fly. (II)
- Nag uusap pa tayo. Inamin natin sa isa’t isa nararamdaman natin. Sinabi mo pang mahal mo ako and you just need time to move on from your ex. Edi sige. Sabi mo naman para sa atin din yun. I trusted your words. Mismong sa harap ng kaibigan ko, sinabi mo yan. Umiiyak ka pa raw.
April 29, 2012
- Moonleaf bonding. Everything’s so different. Hindi tayo nag-hug pagkakita, hindi tayo laging magkadikit, awkward. Naka 100 airplanes na tayo :) Sabay pa tayo umuwi. Holding hands pa parang dati lang. Hinatid mo parin ako sa tabi ng simbahan. And tulad ng lagi mong ginagawa, hug, kiss sa forehead, nose then :) pa. But we didn’t say “I love you” before maghiwalay. Di ko alam, eto na pala yung huli. Naka 100 airplanes nga tayo, pero dun tayo natapos.
April 30, 2012
No communication at all. Walang text, walang PM, walang tweet. Wala lahat.
May 1, 2012
Naglakas na ako ng loob na itext ka. ” Miel loves you :) ” No reply, sige lang. Pero kila Jiro at Jick nagrereply ka. One more text nung gabi na. ” Don’t forget to eat dinner ha? :) Ingat ka miel :) ” No reply parin pero katext mo mga kasama ko. Okay lang, sige. Time nga diba.
Pagkauwi ko, nag online ako agad. Anong bumungad sakin? Mga posts mo na you finally made your decision. You deleted your cover photos with me, profile pictures that we’re together, removed all tagged photos that you’re with me. You even deleted our album with our friends. And lastly, you made a new Twitter. Boom! That marks the end. Di mo man lang directly sinabi sakin. Di mo man lang ako sinabihan. Nakita ko na lang na ganun na lang. Kung ‘di ka ba naman asshole e. Sana nagsabi ka. Sana di mo sinabi mga ganung bagay sa akin and sa friends ko. Sobrang iba yung nangyari sa mga sinabi mo e. Ano yun? Pang front lang? Sus naman. We trusted you so much. I trusted you so so so much.
Pero anyway, tapos na e. Ano pa nga ba? Parang panaginip nga lang lahat e. Yung feeling sa panaginip na parang totoo lahat, na sobrang saya lahat ng nangyayari, almost perfect lahat tapos magigising ka. Pagkagising mo, wala na, tapos na. Parang ganun yung nangyari, Paw. But you know what? Thankful parin ako kasi super naging happy ako. Sobrang napasaya mo ako. Kahit masakit ending, the journey was worth it. Super happy talaga :) I just hope na maging okay na talaga kayo this time. I know you’re a good guy kahit na ganun nagawa mo sakin. You deserve to be happy, miel :) And I do, too :) Marami naman tayong natutunan sa isa’t isa at sa mga nangyari e. Let’s just consider this as a blessing in disguise for both of us.
“Smile palagi. Pinky promise yan :)”
This, too shall pass. Hakuna Matata!
All that hurts will only fade as the days fly.
February 3, 2011 | Tides, Tomas Morato
- First meeting. Yes, alam nating parehas na sa bar lang tayo nagkakilala. Birthday ni Jick nun. Birthday naman ni Gello. Magkatabi tables natin nun then nagstart na silang mag dare pero ako, chill lang sa table namin tapos bigla kang lumapit. Dun na nagsimula lahat. Everything started with your simple hello. After Tides, pumunta kaming Lounge. Sa buong barkada mo, ikaw lang sumama samin dun. After that night, I didn’t expect anything from you anymore until nagsimula na tayong magkatext.
February 15, 2012 | Katipunan LRT station
- 2nd meeting. Biglaan lang na nandun tayo parehas. May dala pa akong bouquet of roses nun from Patrick. Ikaw pa nagdala nun. Sabay pa tayo umuwi. Ikaw pa nga nagbayad ng pamasahe natin nun. Haha. After that, nagkakatext parin tayo pero hindi everyday yun.
Di ko na maalala 3rd meeting natin nun basta ang alam ko, pumunta kayo sa Taft nun tas uminom tayo sa Yakitori. Kayo na ulit ng ex mo nun pero pumupunta parin kayo para mag bonding tayo sa Yakitori tas sabay tayo uuwi lagi. 3 times yata tayong nag Yakitori or 4 e. Sarado na LRT so fx tayo lagi from Taft to Marikina. Bonding much? Dun na tayo unti unting nagkakakilala. Hindi man everyday magkatext, minimum na yung 3 times a week tayong nagkakausap.
March 19, 2012
- Di tayo sa Yakitori uminom kasi closed so nag Mama V na lang tayo. Nung tayo nila Keb na lang natira, kinausap ako ni Keb. Sabi niya pa sakin nun:
Keb: Gusto ka naman talaga ni Paolo e. Nakatali lang sa girlfriend niya yan.
Me: Di naman niya iiwan yun e.
Akala ko nant-trip lang si Keb nun. Akala ko wala lang. Yun pala may something din yung sinabi niya kasi…
March 23, 2012
- Celebration ng birthday ni Gen. Malungkot ka nun dahil sa ex mo pero nakapag usap tayo at sobrang naging okay tayo. Dito nagsimula lahat. Sinabi mong “I’ll stay with you.” and how much you love me. Dito rin nag simula na everyday na tayong nakakapag usap.
March 26, 2012
Nang surprise kayo ni Keb sa Flower Delight. Binigyan mo ako ng rose and letter na kailangan ko pa i-puzzle para mabasa. Dito ka nagsimulang manligaw. Eto na rin yung panahon na sobrang saya ko na ulit. Na ang nasa isip ko, ikaw na talaga. Alam mo namang sa efforts ako nanlalambot e. At hindi ka nagkulang dun. Pumupunta ka na rin ng Taft para sabay na tayo uuwi. Dito nagsimula lahat, Paw.
Nung hindi tayo okay dahil sa nangyari na naman about sa inyo ng ex mo, effort kung effort kang nag sorry nun. At naging okay rin naman tayo kaagad.
Simula natapos classes, halos araw araw na tayong nagkakasama since parehas lang tayong taga Marikina. Ang nakakatuwa pa dun, kasama natin friends ko na naging friends mo na rin. Pero syempre may time parin tayo para sa ating dalawa lang. Dito ko na feel na, shit okay kami nito. Magwo-work out kami. Everything was going just fine. Everything was almost perfect. Yun pala, para sa akin lang yun. May iba ka palang iiisip. Ito na ata best summer ko sa lahat e. Kasi kasama kita. We did a lot of things together. A lot of crazy things. Walang araw na hindi mo ako napatawa at walang araw na hindi mo ako napangiti. Ibang happiness yung nabigay mo sakin. Sobra sobrang happiness yun. Nagsimba pa tayo together nun tapos sabi mo nun ka lang ulit nagsimba after a long time tas super saya mo after mass na hindi mawala smile mo. Aw. Pagkalabas pa ng simbahan, nakita natin pang 69 na airplane natin.
Yes, we started counting airplanes together kasi may kasabihan na pag naka 100 airplanes ka with someone you like, magkakatuluyan kayo. For fun lang naman, nagsimula tayong magbilang.
April 26, 2012
Saktong 1 month ka nang nanliligaw. Pumunta kayo nila Jiro and Jick dito sa bahay nun. Bonding and shot lang tayo. Okay naman tayo eh pero nararamdaman kong may something na days before pa nito. Pero sige, push parin. Akala ko ako lang may problema kaya napapaisip isip ako. Yun pala, meron talaga.
April 27, 2012
- Paw
- Miel. May sabihin ako
- Ruzzle
- Ow?
- Paw
- Wag ka magagalit or something po ah?
- Ruzzle
- Yep
- Paw
- Paano kung sabihin ko na di pa ko sure. Hm.
- Ruzzle
- Hm. Di ko alam?
- Paw
- I mean na gusto naman talaga kita makasama eh. Gusto ko talaga. Pero ayoko lang kasi na masaktan ka po talaga.
- Waaaaa. Tae. Hirap explain. Amp.
- Ruzzle
- Go lang. Sabihin mo na.
- Paw
- May mga times pa din na minsan naaalala ko yung before. Pero wala na kaming communication ah. Naaalala lang. Hm. Siguro di lang talaga ako nakamove on completely. Parang ayoko lang na masaktan ka or tayo dahil lang sa dahilan na yun.
- Ruzzle
- Gusto mo balikan?
- Paw
- Masaya naman na kasama kita miel eh. Gusto ko na makasama ka.
- No. Tanggap ko na na di na talaga kami magkakabalikan. Basta naaalala ko lang. Aun. Di lang talaga ako ganung kakamoved on na.
- Ruzzle
- Ano gusto mo mangyari?
- Yung totoo ha.
- Paw
- Aaaaaaaaagh. Shet. Ang hirap naman ng ganito. Zzz. :| Gusto mo pa ba ko na makasama after yung mga sinabi ko?
- Ruzzle
- Sagutin mo muna tanong ko
- Paw
- Friends? Until maging okay na ako? Pero I’m not asking you to wait for me naman eh. Kung nandyan ka pa kapag naging okay ako. Edi okay. Kung hindi. Eh di tatanggapin ko na lang kung ganun. Mali ko naman yun eh. Ang ayoko lang naman kasi masaktan na naman kita eh.
- Yan. Totoo po yan lahat.
- Ruzzle
- Okay.
- Paw
- Galit
- Ruzzle
- May tanong ako.
- Bat mo sinimulan kung di ka pa pala sure?
- Paw
- Kasi akala ko in time mawawala na talaga siya sa isip ko. Pero di pala. Di pala ganung kadali. Sorry,
- Ruzzle
- Edi gusto mo pa nga
- Paw
- I’m trying to forget her nga. Wala na talaga kaming communication. Di lang talaga ganung kadali makalimot.
- Ruzzle
- Eh pano pag nagka communication na ulit?
- Paw
- Wala na talaga. Di ko na siya tinetext. Sinabi ko na din na wag na siya magtext or kahit na ano sakin
- Sabi daw po pala ni jick na kela ish na daw kayo kita kasi pinapapunta daw siya ng ust.
- Ruzzle
- Sige. Thanks.
- Paw
- Galit Sabihin mo naman sakin.
- Ruzzle
- Put yourself in my position. What would you feel?
- Paw
- Hay. Guess you don’t want to see me anymore:/
- Ruzzle
- It’s still up to you.
- Paw
- No. I want to hear from you.
- Ruzzle
- Hear what?
- If I still like you? Yes. If I still want to see you? Yes.
- Wanna know why?
- ‘Cause I already love you
- Paw
- Pero di pa din mawawala yung pagka’ilang. Hm. Why?
- Ruzzle
- Depende.
- Paw
- And I love you. Pero ayoko nga na masaktan ka kaya ko ginagawa to. Ayokong masaktan kita dahil lang sa nangyayari sakin o dahil lang sa nakaraan.
- Ruzzle
- Yep, I understand.
- Paw: Salamat po.
